PoljuBcima su se bureKdžija i njegova drZka devojka koja je radila u ćevainici pozdravili. 🙂

VraBci su beZkonačno  pevali, dok je toBdžija išao u prosiTbu. 🙂 (ovako ne treba.)

Besmislene rečenice, ali ko zna, sve je moguće, pa i da vrapci beskonačno pevaju dok topdžija, koji je ranije bio buregdžija, ide u prosidbu svoje drske devojke koja je radila u ćevabdžinici. 😀

Jednačenje suglasnika po zvučnosti se uči u šestom razredu osnovne škole. Postoje određena pravila, ali mislim da se kao i mnoge druge oblasti iz srpskog jezika, uči ceo život, jer ne retko ćete naići na greške, na mestima gde se nikako ne bi smele naći. Da vidimo šta je u stvari to jednačenje i kako se to pravilno radi.

Jednačenje suglasnika po zvučnosti

je glasovna promena u srpskom jeziku u kojoj se šumni suglasnici, koji se razlikuju po zvučnosti, jednače tako što se prvi suglasnik iz para zamenjuje svojim parnjakom koji je po zvučnosti jednak drugom suglasniku iz para.

Suglasnici se prema zvučnosti dele na:
zvučne suglasnike (b, g, d, z, ž, đ, dž),
bezvučne suglasnike (p, k, t, ć, š, s, č, f, h, c).

Promena zvučnog šumnog suglasnika u bezvučni naziva se obezvučavanje.
Pirmeri:
B prelazi u P:

poljubac – poljupci,

Srbin – srpski, srpstvo,

Arabija – arapski,

vrabac – vrapci,

stubac – stupci.

 – D prelazi u T:

sladak – slatka,

gladak – glatka,

od + pevati – otpevati,

od + ploviti – otploviti,

pred + postaviti – pretpostaviti,

od + kucati – otkucati.

Z prelazi u S:

nizak – niska,

drzak – drska,

rezak – reska,

raz + formirati – rasformirati,

bez + konačan – beskonačan,

iz + pisati – ispisati.

Ž prelazi u Š:

težak – teška,

držati – drška,

tronožac—tronošca,

beležiti – beleška.

Đ prelazi u Ć:

 riđ – rićkast,

Bogovađa – Bogovaćki.

G prelazi u K:

drugačije—drukčije,

svakidašnji – svagdašnji.

Promena iz bezvučnog u zvučni suglasnik se naziva ozvučavanje.
 Primeri:
P prelazi u B:

top—tobdžija.

T prelazi u D:

prositi – prosidba,

kositi – kosidba,

veriti se – veridba.

–  S prelazi u Z:

s + bogom – zbogom,

s + gurati – zgurati.

Š prelazi u Ž:

 za + dušu – zadužbina.

Č prelazi u :

vrač – vradžbina,

poručiti – porudžbenica,

svedočiti – svedodžba.

K prelazi u G:

 burek—buregdžija.

Odstupanja od jednačenja suglasnika po zvučnosti

 

– Jednačenje se nikad ne primenjuje na suglasničke grupe ds i : podsvest, predsoblje, podstanar,  prekolski,  otampati, oetati…

– Kada se zvučni suglasnik Đ nađe ispred bezvučnog suglasnika S, ali ovaj suglasnik se vrlo retko nalazi u takvom položaju, tako da ne možemo govoriti o nekom sistemskom pravilu. (vođa – vođstvo).

– U složenim rečima kada bi se jednačenjem dobila dva ista suglasnika i tako  bi se došlo do neprihvatljive okrnjenosti prvog formata: podtačka, (ne pottačka ili potačka),  predtakmičenje, subpolaran (ne suppolaran ili supolaran).

– U složenim rečima sa prefiksima iznad i ispod:  ispodprosečan, iznadkoličinski…

– U novijim tuđicama vrlo često ne dolazi do jednačenja: dragstor, nokdaun, brejkdens, gangster…

–  U vlastitim imenicama stranog porekla: Pitsburg, Vašington, Mekdonald…

 

0
Jednačenje suglasnika po zvučnostihttp://www.charolija.com/wp-content/uploads/cevapi.jpeghttp://www.charolija.com/wp-content/uploads/cevapi-200x200.jpegCharolijaGramatikabezvučni suglasnici,gramatika srpskog jezika,Jednačenje suglasnika po zvučnosti,obezvučavanje,odstupanja,ozvučavanje,primeri,srpski jezik,zvučni suglasniciPoljuBcima su se bureKdžija i njegova drZka devojka koja je radila u ćevaPČinici pozdravili. 🙂 VraBci su beZkonačno  pevali, dok je toBdžija išao u prosiTbu. 🙂 (ovako ne treba.) Besmislene rečenice, ali ko zna, sve je moguće, pa i da vrapci beskonačno pevaju dok topdžija, koji je ranije bio buregdžija, ide...Don't give up!

Comments

comments